دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

من از این دل به عذابم دل ز من پر از شکایت
گریه هام خیلی زیاده می تونه باشه حکایت
کار یک روز و دو روز نیست دل یه عمره در عذابه
من تو دست دل اسیرم قصه ما یه کتابه
تو که اسیر هوسی
ترسم به دادم نرسی
منو به دنبالش کشونده
یه روز کنار من نمونده
انگار یه عمره دارم تو سینه دیوونه ای در قفسی
عاشق ترینه کارش همینه آروم نداره نفسی
تو که اسیر هوسی
ترسم به دادم نرسی
الهی تو هم هرگز چو من شب ها سر آروم روی بالش نذاری
تو هم مثل من ای بی وفا کارت بشه عمری دیگه دیوونه داری
تا که شاید در دل سنگت اشکی براین دلداده بباری
تا که شاید بر لب شیرین اسمی از این دیوونه بیاری ( ادامه )

مینویسم مینویسم از تو تا تن کاغذ من جا دارد
با تو از حادثه ها خواهم گفت گریه این گریه اگر بگذارد
گریه این گریه اگر بگذارد با تو از روز ازل خواهم گفت
فتح معراج غزل کافی نیست باتو از اوج غزل خواهم گفت
مینوسم همه ی هق هق تنهایی را
تا تو از هیچ به ارامش دریا برسی
تا تو در همهمه همراه سکوتم باشی
به حریم خلوت عشق تو تنها برسی
می نویسم مینویسم از تو تا تن کاغذ من جا دارد
با تو از حادثه ها خواهم گفت گریه این گریه اگر بگذارد
مینویسم همه ی با تو نبودن ها را
تا تو از خواب مرا به با تو بودن ببری
تا تو تکیه گاه امن خستگی هام باشی ( ادامه )

کمی با من مدارا کن کمی با من مدارا کن
که خود را با تو بشناسم من گم را تو پيدا کن
تو را از شب جدا کردم تو را از قصه آوردم
نمی شد با تو بد باشم نمی شد از تو برگردم
نه از برگم نه از جنگل نه از باران نه از شبنم
نه آن تعميدی رودم نه آن مريم ترين مريم
منم همسقف ديروزی که عطر خانگی دارد
که دستان تو را بايد به شام سفره بسپارد
کمی به من مدارا کن کمی با من مدارا کن
صبوری کن تحمل کن من گم را تو پيدا کن
اگر سختم اگر دشوار اگر سيل مصيبت وار
اگر تلخم اگر بيمار منم از عشق تو بسيار
منم هم خون و هم گريه که بغضش را به دريا داد ( ادامه )

صبر دل من سر اومده باز
مهتاب در اومد و نيومده باز
وای که انتظار می کشه منو
دل بی قرار می کشه منو
وای وای می کشه منو
آرزوی يار می کشه منو
منو پريشون می کنه
چشمامو گريون می کنه
فکر پشيمون شدنش
داره منو داغون می کنه
وای که انتظار می کشه منو
دل بی قرار می کشه منو
وای وای می کشه منو
آرزوی يار می کشه منو
من و شب و جام می و نقش دو چشمون تو در باده ناب
دلی پر از عشق تو و ياد تو چشم من و حسرت خواب
دلم براش پر می زنه وای اگه خوابش ببره
بازم بمونه دل من تا به سحر در تب و تاب
وای که انتظار می کشه منو
دل بی قرار می کشه منو
وای وای می کشه منو
آرزوی يار می کشه منو
کاشکی بخونم عشقو تو نگاش ( ادامه )

من سکوت خويش را گم کرده ام
گم شدم در اين هياهو گم شده ام
من که خود افسانه مي پرداختم
عاقبت افسانه ي مردم شده ام
اي سکوت اي مادر فريادها
ساز جانم از تو پر آوازه بود
تا در آغوش تو راهي داشتم
چون شراب کهنه شعرم تازه بود
در پناهت برگ و بال من شکفت
تا مرا بردي به شهر يادها
تا در آغوش تو راهي داشتم
چون شراب کهنه شعرم تازه بود
من سکوت خويش را گم کرده ام
گم شدم در اين هياهو گم شده ام ( ادامه )

چه شد شاعر که در باغم گلی دیگر نمیروید
به آهنگ قدمهایم کسی شعری نمی گوید
چه بیهوده گل آلوده که باران هم نمی شوید
ببین حتی گل شب بو شب ما را نمی بوید
هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم
از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمیتر ولی از نو
به جز چشم سیاه تو شبی دیگر نمی بینم
غم چشمان آهو را تو می فهمی
عبور از نور جادو را تو می فهمی
غریق و موج و پارو را تو می فهمی
سکوت هر غزلگو را تو می فهمی
تو می فهمی تو می فهمی تو می فهمی
هنوز از تو در این میدان صمیمی تر نمی بینم
از این تنها درخت شب کسی را سر نمی بینم
هنوز این من هنوز این تو قدیمیتر ولی از نو ( ادامه )

نوایی نوایی نوایی نوایی
همه باوفایند تو گل بی وفایی
غمت در نهانخانه دل نشیند
بنازی که لیلی به محمل نشین
به دنبال محمل سبکتر قدم زن
مبادا غباری به محمل نشیند
مرنجان دلم را که این مرغ وحشی
ز بامی که برخاست مشکل نشیند
بنازم به بزم محبت که آنجا
گدایی به شاهی مقابل نشیند
به پایت خلد خار آسان بر آرم
چه سازم بخوانی که بر دل نشیند
به دنبال محمل چنان زار گریم
که از گریه ام ناقه در گل نشیند
خوشا کاروانی که شب را طی کرد ( ادامه )

شاه مردان علی نور يزدان علی
جان جانان علی يا علی
تاج هفت آسمان بـر زمين و زمان
حکم وفرمان علي يا علي
گوهر نه صدف گشتـه طالع تو را
از گريبان علي يا علي
خـيمـه سرمدي تا ابد مسـت تو
اي پرستان علي يا علي
اي شفيع همه رو سياهان علي
اي پــنــاه دل بـي پـنـاهـان علي
روح قـرآن علي يا علي
مانده کشتي به گل اي تو سکان علي
نيستان راه رسان تا به هستان علي
تا به سامان علي يا علي
شاه مردان علی نور يزدان علی
جان جانان علی يا علی
تاج هفت آسمان بـر زمين و زمان  ( ادامه )

ظهر بدرود روز موعود
سايه سرد تو بر سرم بود
من هميشه دير ديرم
دست خوب تو کو تا بگيرم
فرصتي نيست مهلتي نيست
از سکوت تو اين سايه زخميست
مرحمي باش همدمي باش
اين گل تشنه را شبنمي باش
اي که دستت را مي شناسم
از سکوتت مي هراسم
من غزل پوشي بي لباسم
بشناسم بشناسم
تو بخوان از اين شب يلدا
قحط آفتاب فتح تاريکي فتح مرداب
تو برقصانم تا ستاره تا سپيده
تا که نور از راه نرسيده
غيبت نور غيبت ساز
فصل بی حرفی قحط آواز ( ادامه )

دلا گر طالب یاری برآ از خویش و بیگانه
وفای جسم و جان باشد برای شمع و پروانه
بقا خواهی فنایی شو ز خود بگذر خدایی شو
غلام بی نوایی شو در این دریا چو دٌردانه
چه توحید است یکتایی در این عالم چه می پایی
اگر هم مذهب مایی درآ در کنج میخانه
دلا گر طالب یاری برآ از خویش و بیگانه
قلندر وار می نوشی ز جام وصل آن دلبر
به نقش کفر و دین منگر مجو تقلید و افسانه ( ادامه )