دانلود جدیدترین آهنگ های ایرانی

تو جاده عشق تو افتاده دلم
بخوای نخوای تن به سفر داده دلم
اگه توی جاده مه باشه تو راه هزار گره باشه
بجای قصر نور یه کلبه توی ده باشه
تو جاده عشق تو افتاده دلم
بخوای نخوای تن به سفر داده دلم
تو گرمای تابستون زیر برف زمستون
از جنگلهای بی عابر از بیشه های خوش ظاهر
از آسمونا و از دریا از اوج فریاد ابرا
تو جاده عشق توافتاده دلم
بخوای نخوای تن به سفر داده دلم  ( ادامه )

میون دو تا عاشق هزاران کوه و دره
واسه غریب و آشنا شده دلم یه ذره
تو ای خدای عالم برات کاری نداره
که من عزیز خود رو ببینمش دوباره
تو ای خدای عالم برات کاری نداره
رسد عاشق به معشوق فقط با یک اشاره
برات کاری نداره
نگو نگو خدایا بنده نا سپاسم
خودت می دونی دیگه خسته از التماسم
بس که دل صبورم روز و شب و شمرده
روز وشب تکراری حوصلم و سربرده
میون دوتا عاشق هزاران کوه و دره  ( ادامه )

خدایا من همون در به در دشت جنونم
همون دیونه عاشق بی نام ونشونم
خدایا مردم از چشم انتظاری
ندارم طاقت دیونه داری
گردش زمانه اگر برده از دل تو دگر
یاد یادگار مرا وای بر من
آه اگر به بوسه عشق
بر نداری از رخ من
اشک انتظار مرا وای بر من
خدایا مردم از چشم انتظاری
ندارم طاقت دیونه داری
لحظه ای نگشته رها خاطرم ز خاطره ها
آه اگر نیایی ومن گم کنم دوباره تو را وای بر من  ( ادامه )

پلّه پلّه تا ملاقات خدا می روم
بی تحمّل سوی عرش کبریا می روم
از برکت نور عشق
ببین تا کجا، تا کجا ، تا کجا می‌روم
باد صبا که می‌شود هر نفسش مشک‌فشان
حکایت از عشق کند آورد از دوست نشان
عطر گلستان و چمن پر شده در خیال من
مستی عارفانه‌ای ست قصه‌ی شور و حال من
پله پله تا ملاقات خدا می روم
بی تحمل سوی عرش کبریا می روم
از برکت نور عشق
ببین تا کجا، تا کجا ، تا کجا می‌روم
صفای نیمه ‌شبان عالمی دگر دارد
سکوت مطلق شب رازها به بر دارد
دلم ز خلوت شب دل نمی‌کند   ( ادامه )

ای مهتاب عشق بتاب
ای باران عشق ببار
ای خورشید محبت بسوزان بنیاده جنگ و کینه ها را
آی آدمها بیاید بشوید گرد و غباره سینه ها را
این همه حرص و طمع برای چی
آخه این دنیا مگه سرای کیست
شاهان همه رفتن کاخها به جا مانده
شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده
مهتاب عشق بتاب
باران عشق ببار
چه کسی با خود برده ذره ای از مال دنیا را
چه کسی پیمان بسته که ببینه صبح فردا را
وقتی آدم یه روزی فنا میشه
می‌میره روح از بدن جدا میشه
پس دیگه جنگ و جدال واسه چیه
اونیکه مونده تو این دنیا کیه
شاهان همه رفتن کاخها به جا مانده
شاه و گدا مردند دنیا بجا مانده  ( ادامه )

لحظه ی خداحافظی به سینه ام فشردمت
اشک چشمام جاری شد دست خدا سپردمت
دل من راضی نبود به این جدایی نازنین
عزیزم منو ببخش اگه یه وقت آزردمت
گفتی به من غصه نخورمی رم و بر میگردم
همسفر پرستو ها میشم و بر میگردم
گفتی تو هم مثل خودم غمگینی از جدایی
گفتی تا چشم هم بزنی میرم و برمیگردم
عزیز رفته سفر کی برمیگردی
چشمونم مونده به در کی برمیگردی
رفتی و رفت از چشام نور دو دیده
ای ز حالم بی خبر کی برمیگردی
غمگین تر از همیشه به انتظار نشستم
پنجره ی امیدمو هنوز به روم نبستن
پرستو های عاشق به خونشون رسیدن
اما چرا عزیز دل هر گز تو رو ندیدن  ( ادامه )

ای که مثل من هنوز عاشق و دل باخته ای
ای که با درد جدایی مثل من ساخته ایی
من تو این شهر غریب فقط به تو فکر می کنم
روز و شب بعد خدا اسم تو رو ذکر می کنم
یادته غروب اون ساحل زیبای شمال
یادته دور نشده از نظرم این همه سال
دل عاشقم بزار فدای این عشق بشه
بزار ا ین غصه برای عاشقها سرمشق بشه
بزار بشه دلم بزار بشه یه دیونه یه بیقرار بشه
مهتاب شبهای منی تو این دیار بی کسی
اینو میدونم عزیزم یه روز به دادم میرسی
مدیون اشکای منی اگه فراموشم کنی  ( ادامه )

من از بی نیازی به ثروت رسیدم
که از بی نیازان غنی تر ندیدم
برای رسیدن به آرامش دل
من از مال دنیا چه آسان بریدم
من از بی نیازی به ثروت رسیدم
که از بی نیازان غنی تر ندیدم
خدایا من از تو دولت نمی خواهم
مطاع دنیا و شوکت نمی خواهم
فقط ز لطف بی کرانت
به من عطا کن آرامش خاطر
ای خالق قادر
فقط به لطف بی کرانت
به من عطا کن آرامش خاطر
من از بی نیازی به ثروت رسیدم
که از بی نیازان غنی تر ندیدم
من مشتری دائم می خانه ی عشقم  ( ادامه )

تو اونجا و من اینجا امان از درد دوری
من ماندم و رویاها نه شوق ونه سروری
امان ازدرد دوری امان ازدرد دوری
دوراز تو من ندارم نه شور و نه غروری
آه ای خدای عالم تاکی غم صبوری
امان ازدرد دوری امان ازدرد دوری
هجرت اجباری اگه از تو جدا کرده منو
خیال نکن که لحظه ای عشقت رها کرده منو
همش به خود امید میدم به طفل دل نوید میدم
می گم تموم شد حادثه فصل رهایی می‌رسه
امان ازدرد دوری امان ازدرد دوری
دوراز تو نالة غمت در دل من شکفته
اشکام غمامو به همه دونه به دونه گفته  ( ادامه )

کجايي در شب هجران که زاري هاي من بيني
چو شمع از چشم گريان اشکباري هاي من بيني
کجايي اي که خندانم ز وصلت دوش مي ديدي
که امشب گريه هاي زار و زاري هاي من بيني
کجايي اي قدح ها از کف اغيار نوشيده
که از جام غمت خونابه خواري هاي من بيني
شبي چند از خدا خواهم به خلوت تا سحرگاهان
نشيني با من و شب زنده داري هاي من بيني
شدم يار تو و از تو نديدم ياري و خواهم   ( ادامه )